Uitspraak in het Plat: /ʏmkantn̩/
werkwoord
Afbreking: üm·kan·ten
[1]
perifere woordenschat
Nedersaksisch:
Nederlands:
Engels:
Duits:

Werkwoordvormen:

infinitief:
üm­kan­ten
voltooid deelwoord:
üm­kant
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
tegenwoordig:
ik kant üm
du kantst üm
he/se/dat kant üm
wi kant üm
ji kant üm
se kant üm
verleden:
ik kant üm
du kantst üm
he/se/dat kant üm
wi kan­ten üm
ji kan­ten üm
se kan­ten üm
voltooid:
ik heff üm­kant
du hest üm­kant
he/se/dat hett üm­kant
wi hebbt üm­kant
ji hebbt üm­kant
se hebbt üm­kant
conjunctief:
ik kant üm
du kantst üm
he/se/dat kant üm
wi kan­ten üm
ji kan­ten üm
se kan­ten üm
imperatief:
kant üm!
kant üm!

Etymologie:

Samengesteld woord gevormd door: üm + kanten