verdum­mern auf Plattdeutsch

Aussprache: /fəɾˈdʊ·mɐn/
Verb
Silbentrennung: ver·dum·mern
[1]
Randwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
verdum­mern
Partizip Perfekt:
ve­r­dum­mert
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik ve­r­dum­mer
du ve­r­dum­merst
he/se/dat ve­r­dum­mert
wi ve­r­dum­mert
ji ve­r­dum­mert
se ve­r­dum­mert
Imperfekt:
ik ve­r­dum­mer
du ve­r­dum­merst
he/se/dat ve­r­dum­mer
wi ve­r­dum­mern
ji ve­r­dum­mern
se ve­r­dum­mern
Perfekt:
ik bün ve­r­dum­mert
du büst ve­r­dum­mert
he/se/dat is ve­r­dum­mert
wi sünd ve­r­dum­mert
ji sünd ve­r­dum­mert
se sünd ve­r­dum­mert
Konjunktiv:
ik ve­r­dum­mer
du ve­r­dum­merst
he/se/dat ve­r­dum­mer
wi ve­r­dum­mern
ji ve­r­dum­mern
se ve­r­dum­mern
Imperativ:
ve­r­dum­mer!
ve­r­dum­mert!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ver- + dumm