dör­bre­ken auf Plattdeutsch

Aussprache: /dœ͡ɐˈbɾeɪ̯kn̩/
Verb
Silbentrennung: dör·bre·ken
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
dör­bre­ken
Partizip Perfekt:
dör­bra­ken
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik breek dör
du bri­ckst dör
he/se/dat bri­ckt dör
wi breekt dör
ji breekt dör
se breekt dör
Imperfekt:
ik bröök dör
du bröökst dör
he/se/dat bröök dör
wi brö­ken dör
ji brö­ken dör
se brö­ken dör
Perfekt:
ik bün dör­bra­ken
du büst dör­bra­ken
he/se/dat is dör­bra­ken
wi sünd dör­bra­ken
ji sünd dör­bra­ken
se sünd dör­bra­ken
Konjunktiv:
ik bröök dör
du bröökst dör
he/se/dat bröök dör
wi brö­ken dör
ji brö­ken dör
se brö­ken dör
Imperativ:
breek dör!
breekt dör!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: dör + breken