Utspraak op Platt: /ˈdœ͡ɐˌbɾɛɪ̯kn̩/
Verb
Sülven: dör·bre·ken
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
Bispelen:
[2]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
dör en Hinnernis dörgahn
düütsch:
Bispelen:
De Scheep hebbt de Blockaad dörbraken.
[3]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
Bispelen:
Ik bün dörbraken dör’t Ies.

Verbformen:

Infinitiv:
dörbreken
PPP:
dörbraken
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik breek dör
du brickst dör
he/se/dat brickt dör
wi breekt dör
ji breekt dör
se breekt dör
Vergangen Tiet:
ik bröök dör
du bröökst dör
he/se/dat bröök dör
wi bröken dör
ji bröken dör
se bröken dör
Perfekt:
ik bün dörbraken
du büst dörbraken
he/se/dat is dörbraken
wi sünd dörbraken
ji sünd dörbraken
se sünd dörbraken
Kunjunktiv:
ik bröök dör
du bröökst dör
he/se/dat bröök dör
wi bröken dör
ji bröken dör
se bröken dör
Imperativ:
breek dör!
breekt dör!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: dör + breken