anhis­sen auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈanˌhɪsn̩/
Verb
Silbentrennung: an·his·sen
[1]
Aufbauwortschatz
aktiv gebraucht
plattdeutsch:
andrieven
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
anhis­sen
Partizip Perfekt:
anhiss­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik hiss an
du hiss­st an
he/se/dat hiss­t an
wi hiss­t an
ji hiss­t an
se hiss­t an
Imperfekt:
ik hiss an
du hiss­st an
he/se/dat hiss an
wi his­sen an
ji his­sen an
se his­sen an
Perfekt:
ik heff anhiss­t
du hest anhiss­t
he/se/dat hett anhiss­t
wi hebbt anhiss­t
ji hebbt anhiss­t
se hebbt anhiss­t
Konjunktiv:
ik hiss an
du hiss­st an
he/se/dat hiss an
wi his­sen an
ji his­sen an
se his­sen an
Imperativ:
hiss an!
hiss­t an!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: an + hissen