vör­lan­gen auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈføː͡ɐˌlaŋn̩/
Verb
Silbentrennung: vör·lan·gen
[1]
Randwortschatz
plattdeutsch:
to’n Bispeel de Intriddskoort an’n Ingang
deutsch:
Beispiele:

Verbformen:

Infinitiv:
vör­lan­gen
Partizip Perfekt:
vör­lan­gt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik lan­g vör
du lan­gst vör
he/se/dat lan­gt vör
wi lan­gt vör
ji lan­gt vör
se lan­gt vör
Imperfekt:
ik lan­g vör
du lan­gst vör
he/se/dat lan­g vör
wi lan­gen vör
ji lan­gen vör
se lan­gen vör
Perfekt:
ik heff vör­lan­gt
du hest vör­lan­gt
he/se/dat hett vör­lan­gt
wi hebbt vör­lan­gt
ji hebbt vör­lan­gt
se hebbt vör­lan­gt
Konjunktiv:
ik lan­g vör
du lan­gst vör
he/se/dat lan­g vör
wi lan­gen vör
ji lan­gen vör
se lan­gen vör
Imperativ:
lan­g vör!
lan­gt vör!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: vör + langen