ö­ver­ko­ten auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈøː·vɐˌkɔu̯tn̩/
Verb
Silbentrennung: ö·ver·ko·ten

Verbformen:

Infinitiv:
ö­ver­ko­ten
Partizip Perfekt:
ö­ver­koot
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik koot över
du kootst över
he/se/dat koot över
wi koot över
ji koot över
se koot över
Imperfekt:
ik koot över
du kootst över
he/se/dat koot över
wi ko­ten över
ji ko­ten över
se ko­ten över
Perfekt:
ik heff ö­ver­koot
du hest ö­ver­koot
he/se/dat hett ö­ver­koot
wi hebbt ö­ver­koot
ji hebbt ö­ver­koot
se hebbt ö­ver­koot
Konjunktiv:
ik koot över
du kootst över
he/se/dat koot över
wi ko­ten över
ji ko­ten över
se ko­ten över
Imperativ:
koot över!
koot över!

Etymologie:

Wort abgeleitet von: över