vör­schu­ven auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈføː͡ɐˌʃuːm̩/
Verb
Silbentrennung: vör·schu·ven
[1]
Randwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
Beispiele:
[2]
Randwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
Beispiele:
Schuuv den Grinnel vör, dat nüms rinkummt.

Verbformen:

Infinitiv:
vör­schu­ven
Partizip Perfekt:
vör­scha­ven
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik schuuv vör
du schuff­st vör
he/se/dat schuff­t vör
wi schuuvt vör
ji schuuvt vör
se schuuvt vör
Imperfekt:
ik schööv vör
du schöövst vör
he/se/dat schööv vör
wi schö­ven vör
ji schö­ven vör
se schö­ven vör
Perfekt:
ik heff vör­scha­ven
du hest vör­scha­ven
he/se/dat hett vör­scha­ven
wi hebbt vör­scha­ven
ji hebbt vör­scha­ven
se hebbt vör­scha­ven
Konjunktiv:
ik schööv vör
du schöövst vör
he/se/dat schööv vör
wi schö­ven vör
ji schö­ven vör
se schö­ven vör
Imperativ:
schuuv vör!
schuuvt vör!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: vör + schuven