twei­föh­ren auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈtvaɪ̯ˌføːy̯·ɾən/
Verb
Silbentrennung: twei·föh·ren

Verbformen:

Infinitiv:
twei­föh­ren
Partizip Perfekt:
twei­föhrt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik föhr twei
du föhrst twei
he/se/dat föhrt twei
wi föhrt twei
ji föhrt twei
se föhrt twei
Imperfekt:
ik föhr twei
du föhrst twei
he/se/dat föhr twei
wi föh­ren twei
ji föh­ren twei
se föh­ren twei
Perfekt:
ik heff twei­föhrt
du hest twei­föhrt
he/se/dat hett twei­föhrt
wi hebbt twei­föhrt
ji hebbt twei­föhrt
se hebbt twei­föhrt
Konjunktiv:
ik föhr twei
du föhrst twei
he/se/dat föhr twei
wi föh­ren twei
ji föh­ren twei
se föh­ren twei
Imperativ:
föhr twei!
föhrt twei!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: twei + föhren