Aussprache op Platt: /ʏmpakn̩/
Verb
Silbentrennung: üm·pa·cken
[1]
Randwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
niederländisch:
englisch:

Verbformen:

Infinitiv:
üm­pa­cken
Partizip Perfekt:
üm­pa­ckt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik pack üm
du pa­ckst üm
he/se/dat pa­ckt üm
wi pa­ckt üm
ji pa­ckt üm
se pa­ckt üm
Imperfekt:
ik pack üm
du pa­ckst üm
he/se/dat pack üm
wi pa­cken üm
ji pa­cken üm
se pa­cken üm
Perfekt:
ik heff üm­pa­ckt
du hest üm­pa­ckt
he/se/dat hett üm­pa­ckt
wi hebbt üm­pa­ckt
ji hebbt üm­pa­ckt
se hebbt üm­pa­ckt
Konjunktiv:
ik pack üm
du pa­ckst üm
he/se/dat pack üm
wi pa­cken üm
ji pa­cken üm
se pa­cken üm
Imperativ:
pack üm!
pa­ckt üm!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: üm + packen