un­ner­kru­pen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈʊ·nɐˌkɾuːpm̩/
Verb
Sülven: un·ner·kru·pen
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
Ünnerslupp söken
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
un­ner­kru­pen
PPP:
un­ner­kruupt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik kruup unner
du kruupst unner
he/se/dat kruupt unner
wi kruupt unner
ji kruupt unner
se kruupt unner
Vergangen Tiet:
ik kruup unner
du kruupst unner
he/se/dat kruup unner
wi kru­pen unner
ji kru­pen unner
se kru­pen unner
Perfekt:
ik bün un­ner­kruupt
du büst un­ner­kruupt
he/se/dat is un­ner­kruupt
wi sünd un­ner­kruupt
ji sünd un­ner­kruupt
se sünd un­ner­kruupt
Kunjunktiv:
ik kruup unner
du kruupst unner
he/se/dat kruup unner
wi kru­pen unner
ji kru­pen unner
se kru­pen unner
Imperativ:
kruup unner!
kruupt unner!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: unner + krupen