sö­ken op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈzøːy̯kn̩/
Verb
Sülven: sö·ken
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
nedderlandsch:
=
zoeken
engelsch:
düütsch:
=
suchen

Verbformen:

Infinitiv:
sö­ken
PPP:
söcht
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik söök
du söchst
he/se/dat söcht
wi söökt
ji söökt
se söökt
Vergangen Tiet:
ik söök
du söökst
he/se/dat söök
wi sö­ken
ji sö­ken
se sö­ken
Perfekt:
ik heff söcht
du hest söcht
he/se/dat hett söcht
wi hebbt söcht
ji hebbt söcht
se hebbt söcht
Kunjunktiv:
ik söök
du söökst
he/se/dat söök
wi sö­ken
ji sö­ken
se sö­ken
Imperativ:
söök!
söökt!

Etymologie:

Utwickelt ut:
ooltsassisch: sōkian, ‚opsöken, föddern, klagen‘