Dwin­ge­land op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈdvɪn·ɡəˌlant/
Substantiv
Sülven: Dwin·ge·land
Plural: Dwin­ge­lan­nen m de Dwin­ge­land
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
nedderlandsch:
düütsch:
[2]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: dwingen + Land