Mest­hüm­pel op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈmɛstˌhʏm·pəl/
Substantiv
Sülven: Mest·hüm·pel
Plural: Mest­hüm­pels m de Mest­hüm­pel
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
nedderlandsch:
düütsch:
Bispelen:
De Hahn sitt op’n Mesthümpel un kreiht.

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Mest + Hümpel