loos­rie­ten op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈlɔu̯sˌɾiːtn̩/
Verb
Sülven: loos·rie·ten
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
Bispelen:
[2]
Opbowoortschatt
sik ~
plattdüütsch:
sik freemaken von wat
Bispelen:
Mit Marten Luther hebbt de Evangelen sik von’n Paavst loosreten.
[3]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
Bispelen:
Wi hebbt Tapeten loosreten.

Verbformen:

Infinitiv:
loos­rie­ten
PPP:
loos­re­ten
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik riet loos
du ritt­st loos
he/se/dat ritt loos
wi riet loos
ji riet loos
se riet loos
Vergangen Tiet:
ik reet loos
du reetst loos
he/se/dat reet loos
wi re­ten loos
ji re­ten loos
se re­ten loos
Perfekt:
ik heff loos­re­ten
du hest loos­re­ten
he/se/dat hett loos­re­ten
wi hebbt loos­re­ten
ji hebbt loos­re­ten
se hebbt loos­re­ten
Kunjunktiv:
ik reet loos
du reetst loos
he/se/dat reet loos
wi re­ten loos
ji re­ten loos
se re­ten loos
Imperativ:
riet loos!
riet loos!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: loos + rieten