Schrum­pel op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈʃɾʊm·pəl/
Substantiv
Sülven: Schrum·pel
Plural: Schrum­peln f de Schrum­pel
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Etymologie:

Woort afleidt von: schrumpeln