op­gahn op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɔpˌɡɔːn/
Verb
Sülven: op·gahn
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
Bispelen:
[2]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
Maand, Sünn etc.
düütsch:
Bispelen:
De Sünn is Klock söss opgahn.

Verbformen:

Infinitiv:
op­gahn
PPP:
op­gahn
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik gah­ op
du geihst op
he/se/dat geiht op
wi gaht op
ji gaht op
se gaht op
Vergangen Tiet:
ik güng op
du güngst op
he/se/dat güng op
wi güng­en op
ji güng­en op
se güng­en op
Perfekt:
ik bün op­gahn
du büst op­gahn
he/se/dat is op­gahn
wi sünd op­gahn
ji sünd op­gahn
se sünd op­gahn
Kunjunktiv:
ik güng op
du güngst op
he/se/dat güng op
wi güng­en op
ji güng­en op
se güng­en op
Imperativ:
gah­ op!
gaht op!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: op + gahn