Diek­rich­ter op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈdiːkˌɾɪç·tɐ/
Substantiv
Sülven: Diek·rich·ter
Plural: Diek­rich­ters m de Diek­rich­ter
[1]
Opbowoortschatt
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Diek + Richter