Kin­ner­wicht op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈkɪ·nɐˌvɪçt/
Substantiv
Sülven: Kin·ner·wicht
Plural: Kin­ner­wich­ter n dat Kin­ner­wicht
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Kind + Wicht