schüdd­kop­pen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈʃʏtˌkɔpm̩/
Verb
Sülven: schüdd·kop·pen
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
schüdd­kop­pen
PPP:
schüdd­kopp­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik schüdd­kopp
du schüdd­kopp­st
he/se/dat schüdd­kopp­t
wi schüdd­kopp­t
ji schüdd­kopp­t
se schüdd­kopp­t
Vergangen Tiet:
ik schüdd­kopp
du schüdd­kopp­st
he/se/dat schüdd­kopp
wi schüdd­kop­pen
ji schüdd­kop­pen
se schüdd­kop­pen
Perfekt:
ik heff schüdd­kopp­t
du hest schüdd­kopp­t
he/se/dat hett schüdd­kopp­t
wi hebbt schüdd­kopp­t
ji hebbt schüdd­kopp­t
se hebbt schüdd­kopp­t
Kunjunktiv:
ik schüdd­kopp
du schüdd­kopp­st
he/se/dat schüdd­kopp
wi schüdd­kop­pen
ji schüdd­kop­pen
se schüdd­kop­pen
Imperativ:
schüdd­kopp!
schüdd­kopp­t!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: schüdden + Kopp