schüdd­köp­pen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈʃʏtˌkœpm̩/
Verb
Sülven: schüdd·köp·pen
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:

Verbformen:

Infinitiv:
schüdd­köp­pen
PPP:
schüdd­köpp­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik schüdd­köpp
du schüdd­köpp­st
he/se/dat schüdd­köpp­t
wi schüdd­köpp­t
ji schüdd­köpp­t
se schüdd­köpp­t
Vergangen Tiet:
ik schüdd­köpp
du schüdd­köpp­st
he/se/dat schüdd­köpp
wi schüdd­köp­pen
ji schüdd­köp­pen
se schüdd­köp­pen
Perfekt:
ik heff schüdd­köpp­t
du hest schüdd­köpp­t
he/se/dat hett schüdd­köpp­t
wi hebbt schüdd­köpp­t
ji hebbt schüdd­köpp­t
se hebbt schüdd­köpp­t
Kunjunktiv:
ik schüdd­köpp
du schüdd­köpp­st
he/se/dat schüdd­köpp
wi schüdd­köp­pen
ji schüdd­köp­pen
se schüdd­köp­pen
Imperativ:
schüdd­köpp!
schüdd­köpp­t!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: schüdden + Kopp