afme­ten op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈafˌmɛːtn̩/
Verb
Sülven: af·me·ten
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
en Maat bestimmen
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
afme­ten
PPP:
afmeet
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik meet af
du meetst af
he/se/dat meet af
wi meet af
ji meet af
se meet af
Vergangen Tiet:
ik meet af
du meetst af
he/se/dat meet af
wi me­ten af
ji me­ten af
se me­ten af
Perfekt:
ik heff afmeet
du hest afmeet
he/se/dat hett afmeet
wi hebbt afmeet
ji hebbt afmeet
se hebbt afmeet
Kunjunktiv:
ik meet af
du meetst af
he/se/dat meet af
wi me­ten af
ji me­ten af
se me­ten af
Imperativ:
meet af!
meet af!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: af- + meten