ver­pach­ten op Plattdüütsch

Utspraak op Platt: /fəɾˈpaxtn̩/
Verb
Sülven: ver·pach·ten
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:

Verbformen:

Infinitiv:
verpachten
PPP:
verpacht
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik verpacht
du verpachtst
he/se/dat verpacht
wi verpacht
ji verpacht
se verpacht
Vergangen Tiet:
ik verpacht
du verpachtst
he/se/dat verpacht
wi verpachten
ji verpachten
se verpachten
Perfekt:
ik heff verpacht
du hest verpacht
he/se/dat hett verpacht
wi hebbt verpacht
ji hebbt verpacht
se hebbt verpacht
Kunjunktiv:
ik verpacht
du verpachtst
he/se/dat verpacht
wi verpachten
ji verpachten
se verpachten
Imperativ:
verpacht!
verpacht!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ver- + pachten