verschaamt op Plattdüütsch

Utspraak: /fəɾˈʃɔːmt/
Adjektiv
Sülven: ver·schaamt
verschamder verschaamdst
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
in Schaam
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: ver- + schamen