schrap­pen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈʃɾapm̩/
Verb
Sülven: schrap·pen
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
kratzen
düütsch:
[2]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
dör Aftrennen von dünne Schichten schellen
düütsch:
schrappen

Verbformen:

Infinitiv:
schrap­pen
PPP:
schrapp­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik schrapp
du schrapp­st
he/se/dat schrapp­t
wi schrapp­t
ji schrapp­t
se schrapp­t
Vergangen Tiet:
ik schrapp
du schrapp­st
he/se/dat schrapp
wi schrap­pen
ji schrap­pen
se schrap­pen
Perfekt:
ik heff schrapp­t
du hest schrapp­t
he/se/dat hett schrapp­t
wi hebbt schrapp­t
ji hebbt schrapp­t
se hebbt schrapp­t
Kunjunktiv:
ik schrapp
du schrapp­st
he/se/dat schrapp
wi schrap­pen
ji schrap­pen
se schrap­pen
Imperativ:
schrapp!
schrapp­t!