hub­be­lig op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈhʊ·bə·lɪç/
Adjektiv
Sülven: hub·be·lig
hubbeliger hubbeligst
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Hubbel + -ig