Sti­cken op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈstɪkn̩/
Substantiv
Sülven: Sti·cken
Plural: Sti­ckens m de Sti­cken
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
engelsch:
=
stick
düütsch:
[2]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
Metallstift to 'n Tohoopkuppeln von Trecker un Anhänger
düütsch: