dalwah­nen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈdɔːlˌvɔːn̩/
Verb
Sülven: dal·wah·nen
[1]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
dör Bewahnen verkamen laten
düütsch:
Bispelen:
[1] Se hebbt dat Huus ganz dalwahnt.

Verbformen:

Infinitiv:
dalwah­nen
PPP:
dalwahnt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik wahn dal
du wahnst dal
he/se/dat wahnt dal
wi wahnt dal
ji wahnt dal
se wahnt dal
Vergangen Tiet:
ik wahn dal
du wahnst dal
he/se/dat wahn dal
wi wah­nen dal
ji wah­nen dal
se wah­nen dal
Perfekt:
ik heff dalwahnt
du hest dalwahnt
he/se/dat hett dalwahnt
wi hebbt dalwahnt
ji hebbt dalwahnt
se hebbt dalwahnt
Kunjunktiv:
ik wahn dal
du wahnst dal
he/se/dat wahn dal
wi wah­nen dal
ji wah­nen dal
se wah­nen dal
Imperativ:
wahn dal!
wahnt dal!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: dal + wahnen