lü­den op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈlyːdn̩/ 🔊︎
Verb
Sülven: lü·den
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
klingen laten (von Karkenklocken)
nedderlandsch:
=
luiden
düütsch:
Bispelen:
[1] Hest du de Klocken lüden höört?

Verbformen:

Infinitiv:
lü­den
PPP:
lüüdt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik lüüd
du lüüdst
he/se/dat lüüdt
wi lüüdt
ji lüüdt
se lüüdt
Vergangen Tiet:
ik lüüd
du lüüdst
he/se/dat lüüd
wi lü­den
ji lü­den
se lü­den
Perfekt:
ik heff lüüdt
du hest lüüdt
he/se/dat hett lüüdt
wi hebbt lüüdt
ji hebbt lüüdt
se hebbt lüüdt
Kunjunktiv:
ik lüüd
du lüüdst
he/se/dat lüüd
wi lü­den
ji lü­den
se lü­den
Imperativ:
lüüd!
lüüdt!