dalplus­tern op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈdɔːlˌplʊs·tɐn/
Verb
Sülven: dal·plus·tern
[1]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
dalstörten
düütsch:
Bispelen:
[1] He is mit de Kutsch över en Huckel föhrt un denn achtern von’n Buck dalplustert.

Verbformen:

Infinitiv:
dalplus­tern
PPP:
dalplus­tert
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik plus­ter dal
du plus­terst dal
he/se/dat plus­tert dal
wi plus­tert dal
ji plus­tert dal
se plus­tert dal
Vergangen Tiet:
ik plus­ter dal
du plus­terst dal
he/se/dat plus­ter dal
wi plus­tern dal
ji plus­tern dal
se plus­tern dal
Perfekt:
ik bün dalplus­tert
du büst dalplus­tert
he/se/dat is dalplus­tert
wi sünd dalplus­tert
ji sünd dalplus­tert
se sünd dalplus­tert
Kunjunktiv:
ik plus­ter dal
du plus­terst dal
he/se/dat plus­ter dal
wi plus­tern dal
ji plus­tern dal
se plus­tern dal
Imperativ:
plus­ter dal!
plus­tert dal!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: dal + plustern