plus­tern op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈplʊs·tɐn/
Verb
Sülven: plus·tern
[1]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
störten, fallen, to Fall kamen
düütsch:
Bispelen:
[1] Ik wull baven op’n Schapp Stoff wischen un bün op 'n lütten Tridd stegen, dor bün ik meist in’t Plustern kamen.

Verbformen:

Infinitiv:
plus­tern
PPP:
plus­tert
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik plus­ter
du plus­terst
he/se/dat plus­tert
wi plus­tert
ji plus­tert
se plus­tert
Vergangen Tiet:
ik plus­ter
du plus­terst
he/se/dat plus­ter
wi plus­tern
ji plus­tern
se plus­tern
Perfekt:
ik bün plus­tert
du büst plus­tert
he/se/dat is plus­tert
wi sünd plus­tert
ji sünd plus­tert
se sünd plus­tert
Kunjunktiv:
ik plus­ter
du plus­terst
he/se/dat plus­ter
wi plus­tern
ji plus­tern
se plus­tern
Imperativ:
plus­ter!
plus­tert!