vör­brin­gen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈføː͡ɐˌbɾɪnɡn̩/
Verb
Sülven: vör·brin·gen
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:
[2]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:

Verbformen:

Infinitiv:
vör­brin­gen
PPP:
vör­brö­cht
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik bring vör
du bringst vör
he/se/dat bringt vör
wi bringt vör
ji bringt vör
se bringt vör
Vergangen Tiet:
ik brö­ch vör
du brö­chst vör
he/se/dat brö­ch vör
wi brö­chen vör
ji brö­chen vör
se brö­chen vör
Perfekt:
ik heff vör­brö­cht
du hest vör­brö­cht
he/se/dat hett vör­brö­cht
wi hebbt vör­brö­cht
ji hebbt vör­brö­cht
se hebbt vör­brö­cht
Kunjunktiv:
ik brö­ch vör
du brö­chst vör
he/se/dat brö­ch vör
wi brö­chen vör
ji brö­chen vör
se brö­chen vör
Imperativ:
bring vör!
bringt vör!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: vör + bringen