bikrie­gen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈbiːˌkɾiːɡn̩/
Verb
Sülven: bi·krie·gen
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
en Persoon to en bestimmt Hanneln bringen
engelsch:
make sb.
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
bikrie­gen
PPP:
bikre­gen
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik krieg bi
du krigg­st bi
he/se/dat krigg­t bi
wi kriegt bi
ji kriegt bi
se kriegt bi
Vergangen Tiet:
ik kreeg bi
du kreegst bi
he/se/dat kreeg bi
wi kre­gen bi
ji kre­gen bi
se kre­gen bi
Perfekt:
ik heff bikre­gen
du hest bikre­gen
he/se/dat hett bikre­gen
wi hebbt bikre­gen
ji hebbt bikre­gen
se hebbt bikre­gen
Kunjunktiv:
ik kreeg bi
du kreegst bi
he/se/dat kreeg bi
wi kre­gen bi
ji kre­gen bi
se kre­gen bi
Imperativ:
krieg bi!
kriegt bi!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: bi + kriegen