op­dü­kern op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɔpˌdyː·kɐn/
Verb
Sülven: op·dü·kern
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
[2]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
op­dü­kern
PPP:
op­dü­kert
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik dü­ker op
du dü­kerst op
he/se/dat dü­kert op
wi dü­kert op
ji dü­kert op
se dü­kert op
Vergangen Tiet:
ik dü­ker op
du dü­kerst op
he/se/dat dü­ker op
wi dü­kern op
ji dü­kern op
se dü­kern op
Perfekt:
ik bün op­dü­kert
du büst op­dü­kert
he/se/dat is op­dü­kert
wi sünd op­dü­kert
ji sünd op­dü­kert
se sünd op­dü­kert
Kunjunktiv:
ik dü­ker op
du dü­kerst op
he/se/dat dü­ker op
wi dü­kern op
ji dü­kern op
se dü­kern op
Imperativ:
dü­ker op!
dü­kert op!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: op + dükern