to­hoop­schrap­pen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈtɔu̯·hɔˑu̯pˌʃɾapm̩/
Verb
Sülven: to·hoop·schrap·pen
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
Bispelen:
Ik heff miene lesten Gröschen tohoopschrappt, üm mi dat to tügen.

Verbformen:

Infinitiv:
to­hoop­schrap­pen
PPP:
to­hoop­schrapp­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik schrapp tohoop
du schrapp­st tohoop
he/se/dat schrapp­t tohoop
wi schrapp­t tohoop
ji schrapp­t tohoop
se schrapp­t tohoop
Vergangen Tiet:
ik schrapp tohoop
du schrapp­st tohoop
he/se/dat schrapp tohoop
wi schrap­pen tohoop
ji schrap­pen tohoop
se schrap­pen tohoop
Perfekt:
ik heff to­hoop­schrapp­t
du hest to­hoop­schrapp­t
he/se/dat hett to­hoop­schrapp­t
wi hebbt to­hoop­schrapp­t
ji hebbt to­hoop­schrapp­t
se hebbt to­hoop­schrapp­t
Kunjunktiv:
ik schrapp tohoop
du schrapp­st tohoop
he/se/dat schrapp tohoop
wi schrap­pen tohoop
ji schrap­pen tohoop
se schrap­pen tohoop
Imperativ:
schrapp tohoop!
schrapp­t tohoop!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: tohoop + schrappen