Schutt­hüm­pel op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈʃʊtˌhʏm·pəl/
Substantiv
Sülven: Schutt·hüm·pel
Plural: Schutt­hüm­pels m de Schutt­hüm­pel
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: Schutt + Hümpel