aftel­len op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈafˌtɛln̩/
Verb
Sülven: af·tel·len
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
de Tall von wat bestimmen
un dorbi op de enkelten tellten Saken wiesen
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
aftel­len
PPP:
aftell­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik tell af
du tell­st af
he/se/dat tell­t af
wi tell­t af
ji tell­t af
se tell­t af
Vergangen Tiet:
ik tell af
du tell­st af
he/se/dat tell af
wi tel­len af
ji tel­len af
se tel­len af
Perfekt:
ik heff aftell­t
du hest aftell­t
he/se/dat hett aftell­t
wi hebbt aftell­t
ji hebbt aftell­t
se hebbt aftell­t
Kunjunktiv:
ik tell af
du tell­st af
he/se/dat tell af
wi tel­len af
ji tel­len af
se tel­len af
Imperativ:
tell af!
tell­t af!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: af- + tellen