kie­men op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈkiːm̩/
Verb
Sülven: kie·men
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
en Kiem utbillen
düütsch:
=
keimen

Verbformen:

Infinitiv:
kie­men
PPP:
kiemt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik kiem
du kiemst
he/se/dat kiemt
wi kiemt
ji kiemt
se kiemt
Vergangen Tiet:
ik kiem
du kiemst
he/se/dat kiem
wi kie­men
ji kie­men
se kie­men
Perfekt:
ik bün kiemt
du büst kiemt
he/se/dat is kiemt
wi sünd kiemt
ji sünd kiemt
se sünd kiemt
Kunjunktiv:
ik kiem
du kiemst
he/se/dat kiem
wi kie­men
ji kie­men
se kie­men
Imperativ:
kiem!
kiemt!