rup­pen op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɾʊpm̩/
Verb
Sülven: rup·pen
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
wat utrieten
düütsch:
=
rupfen

Verbformen:

Infinitiv:
rup­pen
PPP:
rup­pt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik rupp
du rup­pst
he/se/dat rup­pt
wi rup­pt
ji rup­pt
se rup­pt
Vergangen Tiet:
ik rupp
du rup­pst
he/se/dat rupp
wi rup­pen
ji rup­pen
se rup­pen
Perfekt:
ik heff rup­pt
du hest rup­pt
he/se/dat hett rup­pt
wi hebbt rup­pt
ji hebbt rup­pt
se hebbt rup­pt
Kunjunktiv:
ik rupp
du rup­pst
he/se/dat rupp
wi rup­pen
ji rup­pen
se rup­pen
Imperativ:
rupp!
rup­pt!