grab­beln op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɡɾa·bəln/
Verb
Sülven: grab·beln
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
wöhlen, mit de Fingers wat antatschen
engelsch:
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
grab­beln
PPP:
grab­belt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik grab­bel
du grab­belst
he/se/dat grab­belt
wi grab­belt
ji grab­belt
se grab­belt
Vergangen Tiet:
ik grab­bel
du grab­belst
he/se/dat grab­bel
wi grab­beln
ji grab­beln
se grab­beln
Perfekt:
ik heff grab­belt
du hest grab­belt
he/se/dat hett grab­belt
wi hebbt grab­belt
ji hebbt grab­belt
se hebbt grab­belt
Kunjunktiv:
ik grab­bel
du grab­belst
he/se/dat grab­bel
wi grab­beln
ji grab­beln
se grab­beln
Imperativ:
grab­bel!
grab­belt!