afbie­ten op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈafˌbiːtn̩/ 🔊︎
Verb
Sülven: af·bie·ten
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
dör Bieten von en Saak wat aflösen
düütsch:

Verbformen:

Infinitiv:
afbie­ten
PPP:
afbe­ten
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik biet af
du bitt­st af
he/se/dat bitt af
wi biet af
ji biet af
se biet af
Vergangen Tiet:
ik beet af
du beetst af
he/se/dat beet af
wi be­ten af
ji be­ten af
se be­ten af
Perfekt:
ik heff afbe­ten
du hest afbe­ten
he/se/dat hett afbe­ten
wi hebbt afbe­ten
ji hebbt afbe­ten
se hebbt afbe­ten
Kunjunktiv:
ik beet af
du beetst af
he/se/dat beet af
wi be­ten af
ji be­ten af
se be­ten af
Imperativ:
biet af!
biet af!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: af- + bieten