op­e­ten op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɔpˌɛːtn̩/
Verb
Sülven: op·e·ten
[1]
Randwoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:

Verbformen:

Infinitiv:
op­e­ten
PPP:
op­e­ten
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik eet op
du itt­st op
he/se/dat itt op
wi eet op
ji eet op
se eet op
Vergangen Tiet:
ik eet op
du eetst op
he/se/dat eet op
wi e­ten op
ji e­ten op
se e­ten op
Perfekt:
ik heff op­e­ten
du hest op­e­ten
he/se/dat hett op­e­ten
wi hebbt op­e­ten
ji hebbt op­e­ten
se hebbt op­e­ten
Kunjunktiv:
ik eet op
du eetst op
he/se/dat eet op
wi e­ten op
ji e­ten op
se e­ten op
Imperativ:
eet op!
eet op!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: op + eten