Dwarsbra­ken op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈdva͡ɐsˌbɾɔːkn̩/
Substantiv
Sülven: Dwars·bra·ken
Plural: Dwarsbra­ken m de Dwarsbra­ken
[1]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
en ut en Boom rutbraken Ast, de dwars op en Weg liggt
[2]
Randwoortschatt
aktiv bruukt
Figurativ
plattdüütsch:
en Minsch, de ut dat normale Schema utbrickt, de sik quer stellt oder quer steiht
düütsch:

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: dwars + Braken