opschrie­ven op Plattdüütsch

Utspraak: /ˈɔpˌʃɾiːm̩/
Verb
Sülven: op·schrie·ven
[1]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
en Rezept utstellen
nedderlandsch:
engelsch:
düütsch:
Bispelen:
[1] Ik schrief di en Middel gegen dienen Hoosten op.
[2]
Opbowoortschatt
aktiv bruukt
plattdüütsch:
op Popeer fasthollen
nedderlandsch:
engelsch:
düütsch:
Bispelen:
[1] Ik will dat man gau opschrieven, ans vergeet ik dat wedder.

Verbformen:

Infinitiv:
opschrie­ven
PPP:
opschre­ven
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik schrief op
du schrif­fst op
he/se/dat schrif­ft op
wi schrieft op
ji schrieft op
se schrieft op
Vergangen Tiet:
ik schreef op
du schreefst op
he/se/dat schreef op
wi schre­ven op
ji schre­ven op
se schre­ven op
Perfekt:
ik heff opschre­ven
du hest opschre­ven
he/se/dat hett opschre­ven
wi hebbt opschre­ven
ji hebbt opschre­ven
se hebbt opschre­ven
Kunjunktiv:
ik schreef op
du schreefst op
he/se/dat schreef op
wi schre­ven op
ji schre­ven op
se schre­ven op
Imperativ:
schrief op!
schrieft op!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: op + schrieven