Utspraak op Platt: /ˈanˌsnakn̩/
Verb
Sülven: an·sna·cken
[1]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
engelsch:
Bispelen:
Wenn di de Jung gefallt, denn snack em doch an!
[2]
Opbowoortschatt
plattdüütsch:
düütsch:
nedderlandsch:
Bispelen:

Verbformen:

Infinitiv:
ansnacken
PPP:
ansnackt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Nutiet:
ik snack an
du snackst an
he/se/dat snackt an
wi snackt an
ji snackt an
se snackt an
Vergangen Tiet:
ik snack an
du snackst an
he/se/dat snack an
wi snacken an
ji snacken an
se snacken an
Perfekt:
ik heff ansnackt
du hest ansnackt
he/se/dat hett ansnackt
wi hebbt ansnackt
ji hebbt ansnackt
se hebbt ansnackt
Kunjunktiv:
ik snack an
du snackst an
he/se/dat snack an
wi snacken an
ji snacken an
se snacken an
Imperativ:
snack an!
snackt an!

Etymologie:

Sett sik tohoop ut: an + snacken