Werkwoordvormen:
infinitief:
afbröckeln
voltooid deelwoord:
afbröckelt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
tegenwoordig:
ik bröckel af
du bröckelst af
he/se/dat bröckelt af
wi bröckelt af
ji bröckelt af
se bröckelt af
verleden:
ik bröckel af
du bröckelst af
he/se/dat bröckel af
wi bröckeln af
ji bröckeln af
se bröckeln af
voltooid:
ik heff afbröckelt
du hest afbröckelt
he/se/dat hett afbröckelt
wi hebbt afbröckelt
ji hebbt afbröckelt
se hebbt afbröckelt
conjunctief:
ik bröckel af
du bröckelst af
he/se/dat bröckel af
wi bröckeln af
ji bröckeln af
se bröckeln af
imperatief:
bröckel af!
bröckelt af!