in­ste­ken auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈɪnˌstɛːkn̩/
Verb
Silbentrennung: in·ste·ken
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:

Verbformen:

Infinitiv:
in­ste­ken
Partizip Perfekt:
in­ste­ken
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik steek in
du sti­ckst in
he/se/dat sti­ckt in
wi steekt in
ji steekt in
se steekt in
Imperfekt:
ik stöök in
du stöökst in
he/se/dat stöök in
wi stö­ken in
ji stö­ken in
se stö­ken in
Perfekt:
ik heff in­ste­ken
du hest in­ste­ken
he/se/dat hett in­ste­ken
wi hebbt in­ste­ken
ji hebbt in­ste­ken
se hebbt in­ste­ken
Konjunktiv:
ik stöök in
du stöökst in
he/se/dat stöök in
wi stö­ken in
ji stö­ken in
se stö­ken in
Imperativ:
steek in!
steekt in!
Infinitiv:
in­ste­ken
Partizip Perfekt:
in­sta­ken
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik steek in
du sti­ckst in
he/se/dat sti­ckt in
wi steekt in
ji steekt in
se steekt in
Imperfekt:
ik stöök in
du stöökst in
he/se/dat stöök in
wi stö­ken in
ji stö­ken in
se stö­ken in
Perfekt:
ik heff in­sta­ken
du hest in­sta­ken
he/se/dat hett in­sta­ken
wi hebbt in­sta­ken
ji hebbt in­sta­ken
se hebbt in­sta­ken
Konjunktiv:
ik stöök in
du stöökst in
he/se/dat stöök in
wi stö­ken in
ji stö­ken in
se stö­ken in
Imperativ:
steek in!
steekt in!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: in + steken