rut­re­cken auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈɾuːtˌɾɛkn̩/
Verb
Silbentrennung: rut·re·cken
[1]
Randwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
Beispiele:
De Karktoorn reckt sik över de Stadt rut.
[2]
Randwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
Beispiele:
[3]
Randwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
Beispiele:
Uns Spraak hett sik groot rutreckt.

Verbformen:

Infinitiv:
rut­re­cken
Partizip Perfekt:
rut­re­ckt
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik reck rut
du re­ckst rut
he/se/dat re­ckt rut
wi re­ckt rut
ji re­ckt rut
se re­ckt rut
Imperfekt:
ik reck rut
du re­ckst rut
he/se/dat reck rut
wi re­cken rut
ji re­cken rut
se re­cken rut
Perfekt:
ik heff rut­re­ckt
du hest rut­re­ckt
he/se/dat hett rut­re­ckt
wi hebbt rut­re­ckt
ji hebbt rut­re­ckt
se hebbt rut­re­ckt
Konjunktiv:
ik reck rut
du re­ckst rut
he/se/dat reck rut
wi re­cken rut
ji re­cken rut
se re­cken rut
Imperativ:
reck rut!
re­ckt rut!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: rut + recken