an­brin­gen auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈanˌbɾɪnɡn̩/
Verb
Silbentrennung: an·brin·gen
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
englisch:
[2]
Aufbauwortschatz
Beispiele:
Ik kunn miene Saak bi em nich anbringen.
[3]
Aufbauwortschatz
Beispiele:
De Buur kunn sienen Weten nich anbringen.

Verbformen:

Infinitiv:
an­brin­gen
Partizip Perfekt:
an­brö­cht
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik bring an
du bringst an
he/se/dat bringt an
wi bringt an
ji bringt an
se bringt an
Imperfekt:
ik brö­ch an
du brö­chst an
he/se/dat brö­ch an
wi brö­chen an
ji brö­chen an
se brö­chen an
Perfekt:
ik heff an­brö­cht
du hest an­brö­cht
he/se/dat hett an­brö­cht
wi hebbt an­brö­cht
ji hebbt an­brö­cht
se hebbt an­brö­cht
Konjunktiv:
ik brö­ch an
du brö­chst an
he/se/dat brö­ch an
wi brö­chen an
ji brö­chen an
se brö­chen an
Imperativ:
bring an!
bringt an!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: an + bringen