in­gra­ven auf Plattdeutsch

Aussprache: /ˈɪnˌɡɾɔːm̩/
Verb
Silbentrennung: in·gra·ven
[1]
Aufbauwortschatz
plattdeutsch:
deutsch:
englisch:

Verbformen:

Infinitiv:
in­gra­ven
Partizip Perfekt:
in­graav­t
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik graav in
du graavst in
he/se/dat graavt in
wi graavt in
ji graavt in
se graavt in
Imperfekt:
ik grööv in
du gröövst in
he/se/dat grööv in
wi grö­ven in
ji grö­ven in
se grö­ven in
Perfekt:
ik heff in­graav­t
du hest in­graav­t
he/se/dat hett in­graav­t
wi hebbt in­graav­t
ji hebbt in­graav­t
se hebbt in­graav­t
Konjunktiv:
ik grööv in
du gröövst in
he/se/dat grööv in
wi grö­ven in
ji grö­ven in
se grö­ven in
Imperativ:
graav in!
graavt in!
Infinitiv:
in­gra­ven
Partizip Perfekt:
in­gra­ven
ik
du
he/se/dat
wi
ji
se
Gegenwart:
ik graav in
du graavst in
he/se/dat graavt in
wi graavt in
ji graavt in
se graavt in
Imperfekt:
ik grööv in
du gröövst in
he/se/dat grööv in
wi grö­ven in
ji grö­ven in
se grö­ven in
Perfekt:
ik heff in­gra­ven
du hest in­gra­ven
he/se/dat hett in­gra­ven
wi hebbt in­gra­ven
ji hebbt in­gra­ven
se hebbt in­gra­ven
Konjunktiv:
ik grööv in
du gröövst in
he/se/dat grööv in
wi grö­ven in
ji grö­ven in
se grö­ven in
Imperativ:
graav in!
graavt in!

Etymologie:

Zusammengesetztes Wort bestehend aus: in + graven